In 2006 werd er voor het eerst een stadsdichter in Amsterdam aangesteld door stadsdeel Centrum. Als reactie daarop vond stadsdeel Westerpark dat het ook recht had op een stadsdichter en zo werd Hans Kloos, inwoner van het stadsdeel en dichter aangesteld. Voor het Gwl-terrein schreef hij:
De groeten van de Waterleliegracht
aan het kind van Martinus Nijhoff
Ik wil een dag gaan stromen
– ik voel mij tomeloos –
langs grote hangende bomen,
beweging onder het kroos.
De kracht komt van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zie het stenen heden
verdwijnen in mijn mond –
verwekt in krassen op een tekentafel
door een piekerend architect
ben ik een troebel kind, een waterrafel,
een droom die onophoudelijk lekt
– ik zal het licht weerkaatsen
zonder haast en zonder schroom
mensen op mij laten schaatsen
tot aan de wijde wereldzoom.
Maar telkens als ik even buiten
mijn betonnen oevers dreig,
zie ik handen ramen sluiten,
gaat de wind steeds harder fluiten
naar mij, fantoombron van de wijk
Hans Kloos heeft geen gelegenheidsgedichten willen schrijven maar hij wilde een portret maken van het stadsdeel aan de hand van specifieke plekken in het stadsdeel, wat de geschiedenis is van die plek en wat hem onderscheid van andere plekken.
William Rodenburg, heeft ervoor gezorgd dat de gedichten gebundeld werden, inclusief een CD-rom, voor de vrijwilligers van stadsdeel Westerpark als afscheid van het stadsdeel.
De gedichten zijn gepubliceerd op de deelsite www.hamskloos.nl
De bundel is verschenen in 2010 en verspreid onder de vele vrijwilligers die betrokken waren bij Stadsdeel Westerpark.
NUR 306 / ISBN 978 90 794 3232 5
